Cinnetten Cennete

cesetlerinden cinnetler devşirdiğim bu kent -ben ölürüm ah gülüm- cennete döner bir gün ömrümün hikayesi buğulu bir intihar bu titrek aydınlığım apansız söner bir gün dünya değirmeninde kavrulmuş bir türküyüm yarı açık perdeler yüzüme iner bir gün canlı geldi bedenim cesur bir cinayete tabutum toparlanır acılar diner bir gün koy kıblene kalbini secde vur tabut üzre ömrümüz musallada bu hüznü yener bir gün zaten neyimiz kaldı bu yorgun bedenimiz körpecik omuzlara usulca biner bir gün babam kimin katili ben kimin maktulüyüm şol böcek aşireti belki de siner bir gün eziyeti banadır gözü kanlı gecenin ben ölürüm bu dünya cennete döner bir gün 'İnsan Bir Yalnızlıktır'