Durma Git

Dalga dalga üstüme yıkıverdin bu şehri. Batan güneş bir daha doğmayacak gibi. Eser kalmadı o eski halimden, Dilimden düşen her kelime girift, Ne desem belli ki anlaşılmazım. Demek; Veda etmeden gideceksin. Vaybee... Durma git! Artık sen gözümde bir hiçsin. Gün gelir seninde güneşin düşer dağlar ardına. Tel tel aklar düştükçe saçlarına. Ahım düştüğü yerde hiç mutluluk arama Madem gideceksin, dönüp arkana bakma. Kim bilir, kaç seven yenik düştü bu inadına. Demek; bir kalemde silip gideceksin. Vaybee... Durma git! Artık sen gözümde bir hiçsin. Hangi acı çekilmez ki, bir acıda sen kat. Nasıl olsa çok sürmez, biter bu hayat. sensizde yaşarım her acıya inat. Kurtuldum, ağlamaktan her gece her saat. Demek utanmadan çekip gideceksin. Vaybee... Durma git! Artık sen gözümde bir hiçsin. Ne kadar gözümde büyütmüşüm değmezmişsin. Bazen aşılmaz karlı dağlar gibiydin. Bazen içinde kaybolduğum okyanus. Bu kentin her sokağında, her simada seni arardım. Demek buracıkta bırakıp gideceksin. Vaybee... Durma git! Artık sen gözümde bir hiçsin. Sorarım, hangi acı üstüne mutluluk kurulmuş? Hangi kin, hangi nefret aşka yakışmış? Hani sevgi dokurdun şiirler de nakış nakış. Şimdi benim hayatım son bahar, seninki kara kış. Demek yüz üstü bırakıp gideceksin. Vaybee... Durma git! Artık sen gözümde bir hiçsin.