İnsan Olmak

İnsan olmak, gözyaşları arasında Sessiz ve derinden. Yaprak, yaprak açmak. Kırılgan duygularla cebelleşirken gönlüm, Güneşe kafa tutup, güneş gibi parlamak. İnsan olmak, Mavi gökyüzü derinliklerinde, Damar, damar can olup akmak. Sürünmektense yılan gibi kaya diplerinde Vicdanını aklayarak, İnsan olup yaşamak. İnsan olmak, kök salmış ağaç gibi dimdik. Dolmak, sevgiye susamış yüreklere Humuslu topraklarda. Açan mor çiçeklere koku olmak, Sarmak en içten duygularla, Kucaklamak hasreti. Islatarak kurumuş dudakları, Akmak gecenin karanlığında, Uykularda düşlere. Bir verip, bin almak orman, orman, Durulaşmak bir şelale misali. Nemlendirmek acı dolu hayatı. Gölgelemek, tüm olumsuzlukları bir, bir Yeniden var olmak. Var olmak, bir omuza yaslanarak Zamansız yüzleşmek ela gözlerle. Dalmak hüznü tüketerek, Uykuda kalmak sevginin dizlerinde