Akşamlarımdaki Sen

Her akşam güneşin batışını seyrediyorum, Akdenizin mavi sularının arkasına, Ufukta bir yuvarlak kızıl top,bir yumak gibi, Dalıyor suların engin derinliklerine. Havada bir alaca karanlık, Denizdeki dalgacıklar,alevden habbecikler oluyor, Ve göz kapaklarım ağırlaşıyor,ağılaşıyor, Kendini tutamıyor,kapanıyor o zaman.. Kapanan gözler sanki hayal perdelerini açar, Sahneler gibi. Ve tiyatro başlıyor. Güneşin battığı yerden,kızıl saçlarınla başın, Alaca karanlıkların beyazlığıyla yüzün, Dalgaların fısıltılarıyla sesin, Ve esen rüzgarın sıcaklığıyla,nefesin, Ve de bir selvi gibi,son ışıkların yükselişi gibi ,Bedenin, Ortaya çıkıyor. Kapanan göz kapaklarımın arkasında. Açılan hayal tiyatrosunun kahramanı, Sen,Bir tanem,alev saçlım,beyaz yüzlüm, Fidan boylu dilberim,Akşamlarımdaki sevdiğim…. 14,09,1997,İskenderun