Hasreliğe Hasret

Tam otuz yıl oldu, Ben senin yüzünü görüp,sana sevdalanalı. Kucaklayıp sevgiyle,belinden sarıp sarmalayalı, Gözüm açılıp ta baktığımda gözünde, beni göreli Aydınlanıp ,aklının aydınlığıyla, Dünyaya sevgi ile bakmasını bileli, Bedeninin sıcaklığını hissedip, Yüreğime sıcak sevdalar doldurarak Dostlara sevgi sunmasını bilmeyi. Otuz yıldır mutsuzluğa,hasretliğe hasret kaldım, Otuz yıldır sevda pınarından su içerken ben….. Aynı ademden gelmeyiz belli ki ikimiz, de, Fakat otuz yıl öcesinde,iki dalda iki elma gibiydik, Rüzgar esti ayrı dallardan bir ocağa döküldük, Ve otuz yıl oldu biz hasret nedir unuttuk. Otuz yılda tüm yoları düz ettik, Sevgi deryasına daldık,sevgiler içtik, Alaca karanlık gecelerde türküler söyledik ,türküler yaktık, Ve ben senin,sen de benim, Gözlerimizin içerisine bakıştık. Otuz yıldır bir yastıkta kocadık Otuz yılı,otuz mum yanarcasına çok kısacık yaşadık. Ve otuz yıldır hasretliklere hasret kaldık…..