Yaşantımın Dört Kadını

Yüreği yanarken gözleri gülen Gönül okşayıcı sözleri bilen Kederle ağlayan gözlerim silen Sevgisi mücevher olandır Anam. Sevgi bahçesinden gönül kuşuyla Cemali cezbeyleyen hoş bakışıyla Aşk gömleği giyip firkât aşıyla Gönlüme sevdasıyla girendir eşim. Sevgisi büyüktür,sel gibi çağlar Gözlerini görmesem, yüreğim ağlar Hasreti ateş gibidir,kalbimi dağlar Kokusu gül,burnumda tütendir kızım. Kimseye dert söylemez derdimi alır Sevdiğine gitse bile gönlümde kalır En ufak sitemi bana bin kurşun olur Dilinde bal,yüzünde gül açandır bacım. Umutsuz bir yüreğin kuraklığında Kurak bir toprağın çoraklığında Dertlerin çokluğu,gönül burukluğunda Sevgi çiçeği gibi yanımda açandır anam. Hisleri duygusu gönlümde yatan Sevdasıyla dünyama umutlar katan Derdi, kederi sır edip içinde tutan Sevdasıyla gönlümde yatandır eşim. Yufkadır yüreği,incinir,mum gibi erir, Haksızlık önünde yıkılmaz devleşiverir, Gün gelir,derman diye, canını verir, Sanki damarımda dolaşan,bir kandır kızım Duygu yüklü gönlü, yürekten ağlar. Sıcacık kan gibi, damarda çağlar. Derdimi dert bilir, karalar bağlar. Köz olan yüreğime su, dökendir bacım. Sözleri manidardır histir, duygudur En ufak,derdim kederin ona kaygıdır Kötü söz söylemez bildiği şey saygıdır Kem gözleri,şer elleri bükendir anam Başka sevgili bulunmaz onun huyunca, Gül gibi çocuklar yetiştirdi boyunca Sanki dalında açılmış taptaze gonca Gönül sarayımda sultan,sevgili eşim. Vakit gelip de yuvasına gittiği zaman Başının üstünde o vakit uçuşur duman, Gözden de ırak olursa,hallerim yaman Ağlatıp boynumu büker,o zaman kızım Haksızlığa katlanmaz,başı dimdik durur. Kötülerin yüzüne,tatlı dillerin vurur. Hulusi kalple,doğru, dürüstlüğü savunur Gönüllere muhabbetle sevgi,ekendir Bacım