Sevdamız Rehinlerde

Hep bilinmeyenlere açtık yürek yelkenlerimizi Geleceğe köstekli saatlerdi kolumuza taktığımız Biraz acı, biraz umut ve ağıtla yoğruldu kanımız Bıçkın çıraklardık yaşamın kirli kamarasında. Sönük lambalarla yolumuz açık olsun istedik Kör kuyulardan kovalarca sular çektik sabırsız Dumanlar sarılı dağlara günlerce el ele yürüdük Sevginin darbeleriyle rehin kaldık duldasız. Giderken, geceler saygıyla eğilirdi sana Göçmen kuşlar konardı avuçlarıma aşkla Aksak ve tökezlemiş bir sevdaydı yaşadığımız Mavi ve yeşilin kesiştiği yerlerde ağlardık. Gözlerindeki çiğ taneleriyle bu gece ağlama sakın Duru bir öpüş sür dudaklarına, umut dolsun avuçlarına Hayat dediğin, onurlu yaşamın çürük diş ağrısıdır aslında Her bahar denizlere düşen yakamozlara yükle sevincini. Yasak öpüşlerde titrerdik bütün dışlanmışlığımızda Bir biz miyiz derdik doğan günün, açan gülün yansıması Diz boyu sözcüklerin içinde biz gecelerce yuvarlandık Bire, üçe ve beşe bölündük de bu hayatı anlayamadık. Sen üşürsen, habersiz yağmur düşmüş derim omuzlarına Üşürsem, yangınların en kırmızısını senin için yakarım Tuzda aşk, aşkta öğün oluruz sevgimizle gül dudaklım Bu düşsel çığlıklarımızla günün birinde birbirimizi buluruz.