Giderken

Kimsesiz düş sokalarında bir akşam üstü Sarhoşluktan kendini tanımaz yüreğimde Küllenmeye mahkum sevdalar bıraktın giderken Onlarca emekle büyüttüğümüz minicik sevdamızı Bir volkan alevine dönüşünce bıraktın yüreğimde Çaresizlikler içinde yolunu kaybetmiş bir halde Düş sokaklarına yağan hüzün yağmurlarında Sırılsıklam oldum sensizliğin çöllerinde Yüzüme inen insafsız kader çizgilerinin Her bir noktasında senin adın yazılı Beynimin artık düşünemeyen ölmüş hücrelerinde Sabahları uykudan uyandığımda muhmur gözlerimde Dokunmaya kıyamadığım bütün resimlerde Senin adın yazılı hayatımın her karesinde Noktalar koyamıyorum çoğu zaman hiçbir şeye Hep virgül hep virgül Senle olan hiçbir şeye de nokta koymadım Sen hep benim içimde bitmemiş bir cümlenin Devamı gelmeyecek olan kelimelerin sonunda Sonsuza kadar bir virgül olarak kalacakasın,