Üşüdüm Unutuluşun Gölgesinde

Parçalanmış bir mevsim buğusu yakıyor genzimi Köpükler sarınıyorum ah paslanmış hücrelerime Şehirler yokluğunun hicranlı kaygılarını gizliyor Aşk kıvılcımlarının kör ettiği gözüm çok acıyor. Her gece, kızılca kıyametler kopuyor ruhumda Kanatlarından aşk damlıyor sevdalı kelebeklerin Hüzünlerin öykülerini biriktiriyor yenik bir kadın Çığlıklar sağıyor adam suskunluğun memesinden. Coşkunun kervanlarını basar eşkıyalar, üşür şarkılar Hayal imparatorluklarını arar, sürgündeki simyacılar Üşür masallar, mısralara saklanır korkuyla sevdalar Ömrümüzün ışıkları matlaştı ah, üşütüyor yangınlar. Suskularda ozan yüreğim, bir dokun, binlerce ah işit Mırıltılarla kürek çekiyorum aşkın kocamış denizinde Gizli iniltilerle çoğalıyorum ben mutluluğun menzilinde Seni sarıyorum sevdayla, üşüdüm unutuluşun gölgesinde.