Kar Çiçekleri

Bir gün gelecek sen de unutacaksın beni Ve aradan yıllar geçecek Saçlarına karlar yağacak yavaş yavaş Aklına geleceğim birden İçine bir hasret düşecek Bir dostum vardı unuttuğum diyerek Mesken edindiğim şehre geleceksin Teneffüs ettiğim havayı soluyup Evimi soracaksın yabancılara Kimse bilmiyor görünecek Bir ihtiyar yanaşarak sana Şu dağın tepesinde oturuyor diyecek Beni bulmuş olmanın mutluğuyla Kalbin heyecenla titreyecek Ağır ağır tırmanacaksın dağa Bir sürü pınarlar geçeceksin Kardelenler toplayacaksın benim için Karşına asırlık çamlar içinde Ahşap bir ev çıkacak küçücük bir tepe üstünde Bacakların titreyecek yaklaşacaksın yavaşça Gözlerin dolu selam vereceksin Kalbinde bir sızı maziyi hatırlayacaksın Hey gidi dostum diyeceksin Seni bu halde mi görecektim Bakacaksın Üzerimde bembeyaz kar çiçekleri Yayılacak etrafa hoş bir ıtri Yanıbaşımda genç bir çamla Gülümün dalına konan bir bülbülle Vücudumu saran yeşil gelinliğimle Selamını alacağım Kardelenleri üzerime dökerken Hıçkırıklara boğulacaksın Ellerinle okşayacaksın gelinliğimi Bu kadar yakışacağının bilmezdim, diyeceksin Kollarını açıp var gücünle beni sıkacak Ak düşmüş saçlarını meltemlerin uçuracak Ağlamaktan gözlerin kan kırmızı Kalacaksın bir müddet öyle Bir bülbül ötecek gülümün dalında Ayrılık terennüm edecek nağme nağme Yüreğinde bir ah, dudağında bir duayla Gözyaşlarını silerek kollarını gevşeteceksin Başın önde ayrılacaksın benden Bir kaç adım atarak arkanı dönecek Şehidim bu kabir sana çok yakışmış, diyeceksin