Yakıp Ta Gitti

Dumanlı gününmde rüzgar olurdu, Efkarımı ancak O savururdu, Gönlüm aydınlanır, huzur bulurdu, Işığımı söndürüp, çıkıp ta gitti. Bazı gün kalkardı Güneş doğarken, Severdim, koklardım çay yudumlarken, Bay bay ettiğinde burdan giderken, Yağmur gibi gözümden akıp ta giiti. Sevimli küçük bir serçe kuş idi, Oturup benimle çekirdek yerdi, Kuzum dediğimde O gülümserdi, Adını kalbime takıp ta gitti. Örümceğe binip cırıt atardı, Soframızda aşa hep bal katardı, O'nunla evimiz hergün bahardı, Bahçemizden gülü alıp ta gitti. Dedesini boynu bükük bırakıp, Teyzelerin yaşlı gözüne bakıp, Anasının anasını ağlatıp, İrem'cik gülerek uçupta gitti.