Ela Koydum

Ela koydum hasretin adını, O kadar özledim ki ela gözlerini... Masum masum bakmanı gözlerimin ta içine, Ela koydum gözlerin için hasretin adını... Karanfil kokulu bir aşkı hissetmeyeli, O kadar çok zaman geçti ki, Unutuldum, hiç hatırlanmak istenmeyen, Ama hep karşımıza çıkan hatıralarda, Ve unuttum artık bir çocuk tadında evcilik oynamayı... Saklanmayı istedim eski ve acı bir fotoğrafın arkasında, Özledim sevinmeyi delicesine, Sevmenin delikanlı halini özledim, Yırtılıp atılmış bir fotoğraf olmaktan kurtulmak istedim, Özledim seni... Bir köşe başından da mutlu dönmeyi, Ve ağlamayı, aksine gülmeyi de özledim... Sıkıldım her gün, her gün madalyonun hep aynı yüzünü görmekten, Seni düşünmek aldattı beni, Sanki küçük bir çocuğun elinden elma şekerini almak gibi... Ağladım elbette ama sesimi annem duymadı... Yoldan geçen tatlı bir teyze sandım hasretini, İsteye isteye ondan yardım istemişim, Nereden bilebilirdim ki? Ela koydum hasretin adını, O kadar özledim ki ela gözlerini... Masum masum bakmanı gözlerimin ta içine, Ela koydum gözlerin için hasretin adını...