Hayatım

Merhaba, Adına sevgili denen, Benimse yıkılışıma denk gelen, Çeyrek ömrümün gayesi... Bildiği tek şey hüküm giydiği olan, Fakir, kimsesiz bir insanın bakışları bu gözlerimdeki, Gözyaşlarından başka savunması olmayan, Takvimlerin sayabildiği her güne yalnızlığıyla damga vuran, Deniz misali bir çöküp, bir kuduran... Bakma yüzüme, ağlatır bu hüzünlü bakışlar seni, Garipsediğin bir titreyiş sarar, dokunmaya ömürler feda ellerini, İçine öyle bir dert düşer ki, ne uyutur ne de ağlatır seni, Silip silip durusun gözlerini, sanki damla damla yaşlar boşalırmış gibi... Anlatmaya çalıştığım, tüm budalalığıma rağmen, kıyıya vurmuş sendeleyen hayatım, Hani beceremedikçe inatla saldırdığım, Bir gül misali güzelleştikçe koparmaya çalıştığım, Sen, sensizlik ve sana değen bilumum acılara peşkeş çekilmiş hayatım...