Otobüs Durağı

Her sabahı çıkarım bizim evden Dua ederim düşmeyelim elden Derken çat diye ses verir dış kapı Bu bende gelişmiş kişisel yapı. Sokak dönüşümde el sallarım hep Balkondaki uğurlayan anam hep Sonra ilerledikçe rutin selam Tüm bu güzelliklere yetmez kelam. Taş binanın önüne kadar yürü Tekrarlanan işin öteki türü Otobüs durağına gelince dur Bekler iken hafiften atarım tur. Günler gelir peşpeşe, akar zaman Hergün karşılartığım sima tamam Arada bir gelmeyen fark ederim Ertesi gün görünce buydu derim. Günler haftaları kovalar gider Görünüşte bazıları bir lider Parkın yanıbaşındadır bu durak Korna sesleri yolcu ister uğrak. Birbirini kanıksamaya başlar Gözler ararken ötekini taşlar Hesap ortada tanış olur bakış Bir Mersin günüm olur nakış nakış. Ayrıcalık aynı simalar görmek Defile benzeri her sabah görmek İşe gidip gelmelerden kalan olur Otobüs durağı da mekan olur.