Taş Taşı Laf Taşıma

Laf taşıyan kişi büyücüdür Sihir yapar, şeytana tapar Adam eti yer, sen iyisin der Toplumu ger, edinir sağlam yer. Maskaralık yapar güldürür İlk fırsatta başları döndürür Hem sever hem de sayar, iki-yüzlü Herkesi alt eder bir ters bir de düzlü. Alaya alır, kendisi arkada kalır Sözleri ile gönül söndürür, şeytan güldürür Kin, nefret ve öfkeye boğar Enayi diye masumları sağar Kişideki heybet ve hürmeti yakar Bırakmaz kimsede vakar. Sırma, sırma sırları ifşa eder Kaş gözleri ile herkesi test ve mest eder Sır emanettir, söylemek ihanettir Yediğin nane değil, çiğ adam eti Lanet dolu sunulur sana tabiat Eşkalın belirlenemez, edersin cinlere biat Tümden hayat olu elem keder Kurtaramaz seni ne imam ne de peder. Hayâları öldürür, haksızları güldürür Kedi nankör, savunan koyu bonkör Latifeden uzak kurar sinsi tuzağı Eşekten çıkar sanma buzağı Soy soya çeker, gün gelir seni de ezer. Tükürsen yağmur yağarmış yüzüne Ne yapsan fayda etmez zaten düzüne. Çark döner, ocaklar söner Bizim laf taşıyıcı lambadır, yanar-döner Çoluk çocuğunun etini yemek kadar Hatta ceddinin leşini yersin demektir Anlayacağın neresinden tutsan zarar Döner de döner yine kötülük sana döner