Dördüncü Temrin: Kekeme

Pompei'nin göklerinde anason ve malt düşüyor kuytu adımlarıyla müteşair düşüyor hatırlamanın çarkına yara dediğin zatülcenp tavuklar geçiyor laklı kapaklardan ilh ilh ilh ey sırı dökülen aynalardan geçen ince mülk sat resim çektirir gibi bakan yağlı suratları (anılarını satarak geçinen bir gazi tanımıştım siyahlar içinde cüzzamlı) taşıyor foseptik çukurları belediye çaresiz son blues çalıyor ama ne kadar basitsiniz kentleri dolaşan söylen dolara endeksli gölge bulmuş vitrinini geçiyorum zavallı mankenlere basarak balgam olup akıyor afiş aşkları barlarda üstsüz garsonlar şiir okuyor mutsuz hanımlar kadehte boğuyor kocalarını ''şeyy'' diyor biri ''amuda da kalkar mısınız? '' ''adım Şakir'' diyorum ''törpü taşımam! '' duymuyor kimse orada değilim çünki