Temmuz Sokağı'nın uğultusu

ben Menaf; hayatın şaşmaz mağduru bir kez olsun güldüğüm iftiradır.diye söylüyor türküsünü ceketçilerin.alnında bitkin bir ter soğuk ve nasılsa kavruk biz yani Gençlik Parkı'nı severiz.sevgilimiz tedirgin çıkmıştır mahellenin o bildik solgunluğundan daha çok kışı atlatır yaza boza yürüdüğümüz.diye söylüyor türküsünü bekârhanlarının.elinde Tekel Birası.ve tek sap leylakla çiziyor güvenilmez bir maviyi burada çalınmış kepler, postallar kürtçe ve Artvin ve Çerkeş, Sivas suyun tonları ve ışığı dinlenmiş lambaların.diye söylüyor türküsünü hamalların.sırtında unutulmuş bir şive.Türkçeyi öpüyor yabancı kaldığım bir yerinden bense bütün dillerde söylüyorum emeğin uzun tarihini.ve fakat Temmuz Sokağı'nda işler kesat!