Bal Tanem

Ayrılık, Ah, o yürekleri kül eden ayrılık İçimden koptu sözcüklerim, kördüğümde heceler Kelimeler doldu, tükendi mecal Sustum... İnci tanelerim kara boncuklara dönüştü, Gözyaşlarım konuştu. Bir peri masalıydı sevdamız, Mahsunun en mahsunu bakışlarına Deli sevdanın yaralarına, Hediye ettim sevgimi. İyi ki sevmişim canımsın, İyi ki sevmişim bal tanem seni. Gittin Günebakan sarılıklarına resmini çizdin sevdanın, Tan ağardığında, kuşlar görüp te çağlasınlar diye Uzak çok uzak çayırlara serdin umutlarını, Ama, Ellerini bıraktın tenimde, Acıları şimşeklere çakılı gözlerini unuttun gözlerimde. Özlemin tadı kaldı yüreğimde Ağlama.. Ağlama, derken kendin ağlardın dağları yıkarcasına ama bir o kadar da sessiz.. Dağ gibi yüreğini ufalarcasına ağlardın, Nasıl sevmem seni, Ben nasıl kıyarım sana. Nasıl kıyarım dağ gibi yüreğinin kum tanesine dönüşmesine. Ne kara boncuklarımın süzülmesine dur diyebildim, Ne çaresizliğime veryansın edebildim Ama, İyi ki sevmişim canımsın, İyi ki sevmişim bal tanem seni.