Samanyolu...

can koşar küskün hayaline göz değer toprağımın çimenine sevgim ne siyah ne kırmızı gönlümün içinde dağılan bulutlara yarınlara uzar gider sevdam… sarmaşıktaki hazan yaprağına döküldükçe gözyaşlarım sorar çiçekler nedendir hüznün diye sinede goncadır derin yarası söyleyemem kimseye ölüm nişan alır gözlerime gece durur o an ellerimde kalem coşmasa kelimeler ağlar mı gamzesi kaldı yüzümde bahtın ışığın nefesinde ömrüm kanatlandı.. ey aşk.. gam defterine yaz ismimi sözlerimi çağlayıp akan suya koy mavi yeşil alevlerde yak buselerimi güvercinlerimi tarihin kucağına uçur silahım yok... bakışlarınla öldür beni...