Hayat

herşeyi boşverir de, "aman" der uzanırsın ya şöyle, ve bir film şeridi gibi anılar geçmeye başlar aklından, düşündükçe dalarsın ve bir anlam veremezsin bazen, neden hep iyileri düşündüğünü ama yine de engel olamazsın kendine ne zaman, ne de yaşadıkların unutturmaz onları sana, her an gündeme gelebilmek için, hazır beklerler sanki, belki bir silkiniş getirir seni kendine, bir anda unutmak istersin bütün herşeyi oturduğunda, "yeni bir sayfa açıyorum" diye başlarsın kendi kendine, bazen uyabilirsin buna, bazen de kendini bile kandırdığın bir rol üstlenmiş olarak bulursun kendini anlarsın sonra hayat bu!