Son Veda
S Sema Akbaş
0
Altın Yaprak
Gençliğinin baharında bir çiçek
Nasıl sever bilir misin
Bir çiçek ilk göz ağrısını
Saf bal değerinde sever
Duydugun her şarkıda hüzünlenip ağlayacaksın
Her aşk filminde
Bizi hatırlayıp ağlayacaksın
Yaşadığın her an
Göz yaşların sel olacak
Kimi zaman dışına
Kimi zaman içine akacaklar
Seni yalnız bırakmayacaklar
Bedenin kalabalıkların arasında olsada
Ruhun yalnızlığın ve hüznün çığlığını atacak
Gece 3 - 5 nöbetlerine dikileceksin
Kimi zaman bir kabusla uyanacaksın
Kimi zaman tatlı bir düşle
Ve '' neden uyandım şimdi'' diyeceksin
Hüznünden efkarından
Kimi zaman akşam vakti olmadan uyumak isteyeceksin
Kimi zaman gece yarıları olsada uyku tutmayacak
Mayası da yok ki uyku tuta
Yatağına uzandığında
Önce göz yaşların süzülecek
Sonra biraz uykuya yenik düşecek
Üzgün ve kederli bedenin
Sonra uyanacaksın
Gecenin bir vakti
Yine süzülecek yaşlar
Şaşıracaksın bu kadar yaş nereden geliyor diye
Kimi zaman
Geceler öyle uzun gelecekki
2 Gün gece 1 gün gündüz zannedeceksin
Ve yine ağlayacaksın
Kalabalıklarda hep beni arayacaksın
Acaba O mu diye
Şaşıracaksın benzer birini gördüğünde
Yine ağlayacaksın ''' ben O nu nasıl kaybettim''''
diye
Bazen dalıp gideceksin
Sesim kulaklarında çınlarken
Sen etrafındakileri duymayacaksın bile
Birden dünyadaki seslerle irkilince
Yine ağlayacaksın belli belirsiz
Bedenin kalabalıkta olsada
Ruhun yalnızlığın ve hüznün çığlığını atacak
Özlemlerin ve pişmanlıkların sel olup akacak
Yedi kat Sema'nın maviliklerine uçan kuş
Artık geri gelmeyecek
Yine ağlayacaksın
Yiyip içemeyeceksin
Yiyip içsende tadını alamayacaksın
Göz yaşların yemeğine akacak her anı hatırlayacaksın
Yine ağlayacaksın
Kalbinin ritmi bozulacak
Kendinden bi haber gezeceksin
Duguların firar edecek
Sen bile korkacaksın kendinden
Beynin uyuşacak kimi zaman
Yapacaklarını yaptıklarını unutacak
Yolda yürürken bile gittiğin yeri şaşırcaksın
Suyu toprağı azalmış bir bitki gibi
Kurumaya terkedildiğini düşüneceksin
Dünya meşakkati ile geçirsen de günlerini
Kızın oğlun serpilip büyüdüğünde
Kendi dertlerine düşecekler
Yarım yamalak mecburiyetten gösterilen
Bir sevgiyle karşılaşınca yine ağlayacaksın
Bir gün sorsalar '''baba nasılsın''' diye
Bir gün sormayacaklar
Üzülüp ağlayacaksın
Kaybettiklerine
Artık bir ihtiyar olduğunda
Daha çok hissedeceksin yokluğumu
Sana olan ilgi alakamı hatırlayıp
Ağlayacaksın kaybettiklerine
Ve bir gün misafirliğimiz bittiğinde
Göçeceğiz asıl mekanımıza
Kimbilir belki bugün belki yarın
Allah bizi iyi kullardan eylesin
Yaşlandığında daha çook dalacaksın
Belki bizi
Torunlarına
Masal aşkı olarak anlatacaksın
Ve '''KEŞKE''' diyeceğin o günlerin
Artık geri gelmeyeceğini görünce
Yaptığın haksızlıklar için
Çocuk gibi ağlayacaksın
Evet ve mahşer randevumuzda
Bir köşeden sen bir köşeden ben çağrılınca
Soracaklar '''bu kul hakkı ile gelmiş'''
Ne diyorsun diyecekler
İşte orası o gün belli olacak
Kimi zaman mutlu olduğunu zannetsende
Yüzünün bir tarafı gülerken
Diğer yarısı hep ağlayacak
Gülüşünde bile göz yaşların olacak
Bir mazlumu kandırıp ahını aldığın için...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş