Ayrılık Sancısı

Bugün erken kalkmadım, Uyuyamamıştım sabaha kadar, Gecenin esrarına maniler buluyor, Kendimce kendimi avutuyordum, Ağzımı bıçak açmıyor, etrafıma şen gülücüklerimi saçmıyordum, Dostlarım sorar oldu "neden suskunsun" diye, Bilemezlerdi ki gül gibi soldum birdenbire, Yok bir şey dercesine cevapladım. Anlıyan keskin bakışlarını bana yöneltip; Hep bir ağızdan "yoksa?" dediler, Evet yüzümdeki ayrılığın izleri anlaşılıyordu, "Boşver unutursun" diyorlardı bana, Senin kıymetini bilmediyse yaşayamaz oralarda, Ben ise yine sineme çekilip, Sokak lambasının altına geçtim bir ara, Hafiften yağmur yağıyordu, Ben sigara üstüne sigara yakıyor, Bir an bile durmayan dudaklarım, Hep "ayrılık" şarkılarını söylüyorlardı, Oysa ki ne güzel hayallerimiz vardı senle, Üniversiteyi aynı okulda okuyacaktık, Özlemlerimizi, kederlerimizi hep paylaşacak, Derdimizi dert saymayıp doyasıya sevecektik? Ama araya olacağını tahmin ettiğim gibi bir bahane koyacaktın! "Gönül sohbet ister kahve bahane" derler ya, işte seninkisi de o hesap! Tamam!! Bitti artık. Bu tokadın acısını unutmam ben, Geriye dönülmez benim kitabımda, Yoktur riyakar düşler hayallerimde, "sevme ki sevilesin" diye boşuna dememişler gülüm. Hadi git! Uğurlar ola, Bir silahım olsaydı sevdiğim, Sensizliği delik deşik eder, İbret olsun diye aşklara, Asardım ulu orta meydanlara, Bu sevgiye yeniden başlamak mı? Hayır. Acı çekmek zevkli bir şey değil, Acıyı ben zaten her dem hissediyorum yüreğimde, Şu fani dünyada gülecek olsaydım, Doğarken ağlamazdım...