Ben Sensizliğin İpini Çoktan Çektim

Hiç ummadığım bir anda düştüm bu boşluğa Bu umarsız çığlıklar, hep seni sevmemden Yürek yokluğundan bihaber, Defne ektiğim taş duvarlar soğuk Yine de yaslanıyorum, omuzlarını bulamayınca , Kolum kanadım kırık, beni sorarsan Uzaklardan salladığın mendiller ıslandı-kurudu… Yüzüm dargın aynalara, Bakmaktan korkmasamda, Içimde bir sızı, Hasret kaldım tanıdık bir dokunuşa Acıktım zamanlı zamansız dokunan parmak uçlarına, Yine de bile bile lades çektim sana, Git sevgili, bensizliğe açılan yollar açık sana…. Toz kaçan gözlerim, Terleyen avuç içlerim, Titreyen ellerim, Senden kalan soluk bir hatıra, Ben sensizliğin ipini çoktan çektim Sen git sevgilim! Git!…