Emanet
Ş Şeniz Köse
0
Altın Yaprak
Bir vurgun sevdaydın,yüreğimde çağlayan,
Bu zümrüt gözlerdi,senin için ağlayan,
Şimdi bir yarasın sen,oluk ,oluk kanayan,
Bir avuç gözyaşı bıraktım;aşkımızdan emanet...
Karanlık gecelerse sessiz çığlıklarımdın,
Suskunluğuma inat,hıçkırıklarımdın,
Aldığım her nefes,sen ,canımın canıydın,
Anıları bıraktım,sevgimizden emanet...
Serseri bir kurşun oldun,ömrümün baharında,
Yaşayan bir ölü bıraktın,sen,giderken ardında,
Söyle! götürmek zorundamıydın;ruhumuda yanında,
Keşkeleri bıraktım,toprağımdan emanet....
SONUN BAŞLANGICI..AHİRİMSİN SEN!!!
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş