Ay Tutuldu Gözlerimde

sonu gelmeyen bir ezgiydim düştüm yağmur damlasıyla uzaktan yankılandı sesim gülen masallar vardı içimde her gece kapımı çalan yıldızlar usulca hayallerime sızar sızdığında ise denizler taşardı yakamozlar düşerdi yüzüme ay tutuldu gözlerimde kör bir düğüm attı ellerim gecenin tükenmeyen vaktine sırtımda amansız vedanın ağır cefası aşkın büyüsüyle ikiye bölündü gece kıvrandı içimde ılık bir rüzgar taç yaptım yaşanan güzellikleri giydirdim düşlerime tüm maviler koptu dalgalardan bağrımda sakladım seni bir sır gibi bin yıl ötesinde palazlandı sevda rahmet dilendim bereket tanrısından yoksul yüreğime kah denizin sırtını çizdim vapurla kah umut taşıdım koca bir gemiyle demir attım limana bir ıslık çalındı vadilerden bu yana yankısı hala kulaklarımda ne zaman dalsam uzaklara her ikindi vakti gözlerimde oynaştı hayalin bir gün ay tutuldu gökyüzünde bir gün ben gözlerinde her mevsim yeni bir eylül getirdi gün saydım beklentilerime her akşamın sefasında kokladım sensizliği kokun hala tenimde masallar döktüm geleceğin yollara nurla örttüm üstünü dualarımın bilirim bekler sahibini her kulacı bir ömür sürsede bu bekleyişin bin yıl yeter mi bilinmez yokluğunun her gecesinde heyecanla misafir ettim pembe düşleri gözlerimdeki kuraklık sularla taştı doldu asi seller umut denizime her gam her keder yüreğimi dilimler bilirsin yüzlerden daha sahicidir kelimeler...