Hayatım

avucumun içine aldım hayatı; inceliyorum dört köşesinden, artılarıyla, eksileriyle... bazen, onu taşımak ağır geliyor!! atıveresim geliyor uçurumdan aşağı, hiç acımadan... çığlıklarına kulak tıkamak... veya gömmek denizin sularına, boğuluşunu seyretmek istiyorum hayatın çırpına çırpına... korkaklık kaplamış ama benliğimi... bırakma! diyor hayat, daha çok tutunuyor avuçlarıma... bazen de bana karşı o kadar gaddar ki!! acı çektiğimi gördükçe, sanki zevk alıyor... gün geliyor bir kuş misali; uçuverecekmiş gibi avuçlarımdan, bana sormadan... o zaman da ben sıkıyorum avuçlarımı. izin vermiyorum gitmesine hayatımın...