Düş

sorma bana ne olur, her şey bir düşmüş meğer. şu biçare can gibi,şu gördüklerim gibi yalnız düşlerim gerçek benim. ne zaman yalnız kalsam,bunca kalabalığa rağmen, sıkı sıkı sarılırım düşlerime,bırakmam. çünkü asıl nedir ki gerçek olan? durum ve şartları bilirim ben, gerçek ise arkadan sırıtarak geçer ,gider. belki geçer gider işte hayat böyle, yokuşlu yollarda,ama halen gerçekse aradığım, yüreklere sormak gerek. dil başka söylerken,yürek başka söyler sevdayı sevdaların önüne de kurarlar duvarları, hadi kolaysa gel geç dercesine. sevdalı, duvarlar altında kalmaktansa, orda yaşamı seçer sorgusuz,sualsiz. sonra bir gün güzelin gözleri gözükür,duvarların üzerinden. tırmanmaya çalışır elleri,yetişemez. boynu bükülür sevdalının,duvarların önünde. yaşları akar akar ,toprağa karışır. geriye sadece o kurduğu düşleri kalır. gerçek nedir ki diye sorar kendi kendine? duvarlar sevdama engelse,ne yapmam gerekir? açar ellerini semaya,yağmurlar üşüşür ellerine. geriye de sadece o kurduğu düşleri kalır...