Hançer

hançerin vurduğu yerde , iki damla gözyaşı vardır sadece dimağın tutulduğu andır o an. konuşamazsın hiç susarsın. kendini yerde bulmuşken, ağızından kanlar boşalır. bilirsin ,seni vuran şu el, seninle aynı ekmeği paylaşmıştır neydi peki bu keşmekeşlik? düşüncelerinde canlanıverir her şey. oturup konuşmalarınız,sohbetleriniz gelir. tekrar konuşamaz, susarsın. hançeri eline alan kardeş,arkadaş,can. neydi bu olanlar dersin? mazimizi bir hançerle mi silecektin böyle? yoksa seni benden ayıran o kara düşünceler miydi ? hatırlamaz mısın yağmurlu havalarda yürüdüğümüz o günleri?nağralar atarak. ya o ekmeğimizi bölüştüğümüz günleri? yüreklerimizle beraber. hiç bir şey söylemiyecek misin? sus o zaman,ilelebet. beni kendi halime bırak burda. bakma bana hırs kokan bakışlarınla, tanrı görür sonra ,kızar adiliğine. şu an kopan fırtınalar sana kızdığından artık bırak beni ve çek git burdan. hançerin vurduğu yerde , iki damla gözyaşı vardır . tanrı yağmurlarıyla ağlarken bana, acı bir gülümseme konar dudaklarıma...