Yetim

S Serap Erkaya
0 Altın Yaprak
geri gelmez artık giden yıllar. iki ucu keskin bıçak zamanın. geçmiş ve bu gün... 7 sene önceydi sanırım. güneş bi başka doğardı üzerimize. ve yıldızlar bir başkaydı gökyüzünde. evet,hatırlıyorum şimdi annemi,hayal meyal. ölümü ani olsa da,o an bile gülümsüyordu bana. gülerdi her zaman yüzü,kış günlerinde bile. eteği ve üstü karaya boyansa da, taşırdı kömürleri sırtına katıp . ve ne o gülen gözleri,ne de o o tebessümünü eksilirdi suratından. babam da annemden 1 kaç sene sonra gidiverdi arkasından,çok seviyordu çünkü, kaçırmış annemi,kolundan tutarak. sevgimiz yeter her şeye demişlerdi, ömürlerinin son demlerine kadar. şimdi babam aklıma geldikçe, zil sesi ve küt küt ayak sesleri gelir aklıma. beklerdik onu,birbirimizle yarışırcasına, ve geldi mi ilk iş boynuna atılmak olurdu. o tütün kolanyalı gömleğine ,sigara dumanı bulaşırdı. ve aklıma ahmet ve hasan geliyor,canım kardeşlerim. şimdi kim bilir,nerde ve ne yapıyorlar? bilmiyorum.ama tek bildiğim ,onlar için, ellerimi açarak yalvarmak. tek bir kez olsun göreyim diye. işte,yapabildiğim sadece bu. şu an kızyurdurdunun bahçesinden,ne kadar da ışıl ışıl gözüküyor güneş,bana doğru gülümsüyor. ve ben de ona... ellerimde şimdi bahçeden topladığım papatyalar var. birazdan onları 5.kattan savuracağım. biraz anneme,biraz babama,biraz da kardeşlerime bunlar şimdi koşturarak çıkmam gerek merdivenleri...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.