Aramak için en az iki harf yaz.
16 Ağustos 1978 yılında Ankara’da dünyaya geldi. Lise son sınıfa giderken radyo programlarına, üniversite hazırlık günlerinde Televizyon programlarına başladı. "Üç Nokta" isimli programıyla gönlünden geldiğince muhabbet etti. Sokaktaki adama "siz var mısınız? var olduğunuza bir deliliniz var mı? " gibi ilginç sorular sordu. Kimi zaman susmadan konuştu, kimi zaman 1.5 saat boyunca hiç konuşmadan anlatarak televizyonculuk kalıplarını ters yüz eden programlar yaptı. İlk şiir kitabı “Sen İstanbul Kokardın” 1997 yılında yayımlandı, ikinci şiir kitabı “Aynalar” 2003 yılında.. “Satır Arası Hikayeler” kitabı ise 2005 yılında yayınlandı. Kanal a televizyonunda yayınlanan “Gecede Bir Gün” Programı 2005 yılının en iyi tv kültür sanat programı seçildi. Yaklaşık üç yıl Kanal A'da "Yıldızdan Mahyalar" isimli programı sundu. 2007 yılında Kanal 1'de yayınlanan "Türkiye'de ve Avrupa'da Ramazan" isimli programla izleyici karşısına çıktı. 2008, 2009, 2010 ve 2011 Ramazanlarında Topkapı Sarayından canlı olarak sunduğu TRT1 İftar programıyla çaysız ama çay tadında muhabbet etti. TRT Haber'de "Yeni Şeyler Söylemek Lazım" programını Uğur ışılak'la birlikte sundu. 2012 yılında Semerkand TV'de "Kalbe Düşünce" programını sundu. 2013 Ramazan ayında Kanal D'de "Sahurdan Kalplere" adlı programı sunmuştur.Daha sonra CNNTürk kanalında her hafta pazar günü saat 22:00 ila 23:00 arası başlayan "Başka Şeyler" isimli programı sunmaya başlamış.03 Nisan 2015 tarihi itibari ile CNN Türk kanalından istifa etmiştir.
Güldüğün gün yaratıldı gülmeler Kelime var oldu konuştuğun an Yoktu ağlamasan göklerde keder Yalnızlık bir hiçti yalnız kalmasan…
Aklıma düştü gözlerin Boynumu büktüm ağladım Elveda dediğin yerin Yanına çöktüm ağladım…
Elde mızrap, dilde türkü değilsin Nasıl çalsın, söylesene saz beni? Bende ben ol, herkes seni ben bilsin Bak aynaya, senden gizli süz beni
Yoklukta gözlerimdir Varlıkta perdem benim Bir anlayabilsem bir Bu aynalar nem benim…
Haykırır sükûtu, surdadır nöbet Ölüm kement atıp, güler ölüme Son durak ezelde, ilk nasıl ebet? İç kendi kanını, çıldır kelime!…
Bilmeceydin sen bana hatırlar mısın ey yar Kimi gün divaneydim başıboş sokaklarda Avare bir ümidin gölgesiydim kimi gün Belki visal gizlidir hıçkıran dudaklarda…
Elde mızrap dilde türkü değilsin Nasıl çalsın söylesene saz beni Bende ben ol herkes beni sen bilsin Bak aynaya senden gizli süz beni…
Ateşe ve suya yeminle İnsanların üşüdüğünü görmeden bildik, İçimizdeki ateşin sadece bizi yaktığını...…
Bir yudum aşkını bana çok gördün Çöllere atıp da yüz deme bari Vermek istemedin istemek verdin Kendini kendinden süz deme bari…
Kelime muammâ, sevgi kör bıçak Anlatmaya kalksam dil kan oluyor Resimde soluyor baktığım çiçek Toprağı koklasam, gül kan oluyor…
Yârin dudağından bir söz duyunca; Benzi solan bilir, hizmet nimettir… Nesi var, nesi yok, yâr buyruğunca; Feda kılan bilir, hizmet nimettir……
Dağların başında bulutum derken Dipsiz bir kuyunun dibiyim şimdi Anneler gönlümden sevgi emerken Aç susuz bir bebek gibiyim şimdi…
Ne beni terk etmek ne sana varmak Aşkından başka bir vebal kalmadı İradem hiçliğe süzülen ırmak Ben benim demeye mecal kalmadı…
Günleri aşka kurun Rengi siyahtır karın Geride kalsın yarın Dün gibi...…
Yar adıyla başlayayım sözüme Gülsüz bağda bülbül ötmez kurbanım Sözü önce söyleyeyim özüme Yoksa kalpten kalbe gitmez kurbanım…
15 / 38 gösteriliyor
Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.
