Yalnızlık

Sevda senedine bir imza attım Neyleyim icraya geldi yalnızlık Seni vermem diye bin yemin ettim Benden beni bile aldı yalnızlık Lokman hekim libasını giyerek Senin tek tabibin benim diyerek Kanımı içerek ömrüm yiyerek Derdime dermanı buldu yalnızlık Senin suretinde kapladı beni Aşk diye hicrana sapladı beni Önce kendisiyle topladı beni Sonra sensizliğe böldü yalnızlık O şimdi padişah ben garip köle Elveda mutluluk merhaba çile Ezerdi sen varken karınca bile Köleydi kapımda kuldu yalnızlık Sende düşüp gittin kendi derdine Gölgem firar etti hasret yurduna Çekip gittim kaf dağının ardına Hoşgeldin diyerek güldü yalnızlık Yeter artık dedim kavgadan bıkıp Ölüyorum seni yalnız bırakıp Anlaştık diyerek elimi sıkıp Peşimden toprağa daldı yalnızlık