Pişman Değilim

Pişman değilim, seslenmiyorum, ağlamıyorum Her şey geçer ak elmalıkların üstünden bir sis gibi Altın rengine bürünüp, solup gidiyorum Bir daha geri gelmeyecek gençliğim. Sen, bir daha çarpmayacaksın öyle Kalbim! Ayazların üşüttüğü, öyle serin… Ve bu akağaçların kumaşı ülkesi bile Artık heves vermiyor gönlüme yalınayak dolaşmak için. Serseri ruhum benim! Gittikçe daha az Canlandırıyorsun ateşini dudaklarımın Ey benim kaybolan diriliğim, Deliliği gözlerimin ve taşkın ırmağı duygularımın. Artık daha az şey ister oldum dileklerimde Ah ömrüm benim! Yoksa seni bir düşte mi gördüm? Sanki sessiz bir bahar sabahı erkenden Dörtnala geçip gidiyormuşum gibi düş renkli bir at üstünde. Sessizce dökülüyor akçaağacın yapraklarından bakır Hepimiz, hepimiz tükeneceğiz bu dünyada. Sonsuza dek kutlu ol sen, sonsuza kadar yüksel Bir çiçek gibi açıp, sonra öleyim diye geldin buraya