Karanlıklar

Gözümü açtım bir sabah her yer karanlık Sağa döndüm sola döndüm hep karanlık Yok olmak değil aslında korkum Karanlıklar ürküttü biraz Ne ızdıraplarda yoğruldum oysa Çok engelleri düz ettim geçtim Yakalanacak bir hedefte yoktu aslında Hayat denilen ırmak işte hayat Sevgili yare diyecek tek sözüm yok Anaya ataya söyleyecek bir kelimem Karanlıklara daldı gözlerim bu sabah Yok olmaktan korkmuyorum hiç Kederli türküler dinlemek istemezdim Şiirlere bel bağlamak değildi Yapamadım tutunamadım renklere Bahara yaza çiçeklere böceklere Teli kopmuş bir saz elimde şimdi Dilimde Karakoç türküsü “Ayrılıktan zor belleme ölümü Görmeyince sezilmiyor Mihriban” Herkes güle oynaya mı her zaman Ağlamıyor mu tanıdıklarım Sevmiyor mu kimse kimseyi Anlamıyor mu Allah aşkına Bu karanlıklar çıldırtıyor artık beni Sağa dön sola dön karanlık Aydınlık kimler için anlamıyorum Göremiyorum artık duyamıyorum ışığı Issız sessiz bir göl kenarında Masum bir kulübe hayaliniz oldu mu hiç Buram buram kır kokusu düşlediniz mi Karanlıklar hayalimi engelliyor bunaltıyor Lanet olsun diyemiyorum hiçbir zaman Allah ne der sonra kadere isyana Ne zamana kadar daha böyle bilemem Tek bildiğim uçsuz bucaksız karanlıklar Noktayı koymak ne zor bir bilseniz Yazdığınız mısraları durdurmak ne zor Her iş oluruna varır mı Her işte bir hayır var mı?... 30 Mayıs 2007 23:30