Aşk Kitabı / Numayun

Sanırmısın ki bir çocuk gibi seviyorum seni.. değil bir erkek gibi, yakarım ben bu kenti... ben seni düşlerin mavi geçitlerinde zehirli barikatlar gibi sevdim bir namluydu gözlerin her gecenin sabahı beni vurmaya kurdun.. hoşçakal demedin asla bırakmadın yüreğimi yalnız ayrılmadın sayrılı sevdamdan kanattılar sardın vurdular kaldırdın sövdüler sövdün bir hançer olup saplandın beni erkek gibi sevdin.. kudurmuş bir balyoz gibi yeri geldi yüreğime indin yeri geldi paraladın kenti sen asla bırakmadın beni.. yabancılaşmadın üşümedin içimde acıtmadın nice serseri soğuk iklimde ölen bedenimi doğurdun gecenin maviliğine.