Bir Kentin Izdırabı Üzerine

Yıkık caddelerin ortasında duran bu beden, Her şeyi unuttu şimdi.. Her şeyin ardından bir orospu gibi gülümseyen bu kentin ortasında Bir cenin gibi, Yeniden doyumsuzca yaşamak o ilk anı, Rom içip sokaklara tükürmek genç ömründe, Çocuk olup Kabuk bağlamış yaramı sökmek dizimden, Tel arabaların peşinden patikalara yığılmak... Çok geç artık bu kentin üzerinde geçmişe volta atmak, Fakat; Fakat yıkık bir kentin düşündükleri; Bu sokakların arkasından, Ne olabilir ki.. Ne değişir sararmış dişlerinin arasından gülümserken bir dilenci bir çapulcunun cigarasında sönerken akşam, Ve deniz usulca sokulurken gözlerine bir kadının Ölüm hiç yaşanmaz mı? '..Bu molozların tek güzelisin sen Tek güzeli ve tek kadını Terkedilmiş bir kentin kadını.. Sadık Uslu Sevecen...' Düşlerime inanmıyorum artık Nede havadaki alkışlara, Arka balkondaki Cemal Süreyya'ya, Kuş kafesine, Dolunaya fırtınaya tanrıya. Kara kalem resimlerin solmadı asla, Kapı kolundaki krom paslanmadı Aşınmadı küvet, Her şeye rağmen Bu kalp bıkmadı. iç kanamalarına rağmen kentin Sevdi kanalizasyonsuz Denizi Ve inanın hiç zor olmayacaktı alışması.. Artık bozkırın eteklerinde soluklanan Çakal sesleri indi kente Kentte sirenler sustu Sirenleri susan bir kent Suçlunun yaşamadığı Kimsenin ölmediği bir kent. Yolların arzında büyütüp alıştırdığım Ve leşlerin kokusuyla kuşattığım Yüzüne akşam sislerini sürdüğüm ruhum Uzaklaş bu şehirden Bu ölümleri unutmuş Katilsiz Cinnetsiz beyaz balık leşlerinin arasından yürü ve git Uzaklaş sahil banklarını bırak Sütçüyü tüpçüyü Ayakkabıcıyı berberi Unut ve git Molozlarına aşina olmadan bu yıkık kentin Ne de Terkedilmiş şehir hatları vapurlarına barınan albatroslarına Bağlanmadan Git ve unut bu kenti yüreğim Düşünde bir operasyondu Bak bitti artık Sılaya özlem olmaz hem ....................