Velba

uzun soluklanmalarınla adadığın bu gece hiç dokunmadan sayıklıyorum adını nasıl bir yokluğun türküsüdür ki bu dudaklarınmda kan ve gözlerinde akşam tükenmek bilmeyen bir derin mavi gibi beni bırakmadan seni içime damıtan iklimsiz düşlerin ardı sıra hiç uzaklaşmadan ............kal orada.. sadece görmek ve uzanmadan daha bir martı kanadında gözlerine sadece bakmak ıstıranca'dan saçlarının düşkün sarısıyla oynaşan mum ışıklarına..... Kal ne olursun, kımıldama gözlerinin iklimine almadan beni bırakma...