Vapur

Yine yanaştı iskeleye yavaş yavaş Hiç acelesi yokmuş gibi, süzüle süzüle Kimbilir şu zamana kadar kaç milyon, İnsan taşıdı üstünde Bir denizin bir tarafından öbür tarafına Yaşlanmış dedeler gibi bastonuyla ilerliyordu İçerisinde ise çaylar, kahveler yudumlanıyordu Ulaşılacak olan yerlere varma istegi vardı Bende bindim bugün vapura Sanki önceden hiç binmemişcesine Kalbimde aniden bir hızlanma olmuştum Heycanlanmıştım herhalde Vapur beni sevdiğim insana götürüyordu Ben ise sabırsız Elimde olsa ben kullanacağım koca Vapuru Vapur yanaştıktan sonra iner, Sanki birdaha binmeyecekmişiz gibi Arkamıza bakmadan uzaklaşırız O ise sadık bir dost gibi bekler Yine yanaştı iskeleye yavaş yavaş Bu sefer mutsuzdu Çünkü içinde sevgilisinden uzak Bir genci taşıyordu.