Akrep Dalaşı

Zehir zemberek ok gibiydi zaman patlar çığlıkları kulaklarımdan, alışkanlıklar bozmuş her düzenimi farkım yok pazar artıklarından hangi hayale balık istifi saldırsam yine yeni cinayet sahibiyim çoktan vurulmuş bu çocuklardan/en altakini ezen sanki ben değil miyim. hapsedildiğim fabrika sandıklarında bütün yüzlerin aynı aynada kesiştiği KAHROLASI entel davetliyim. Savaşlarımı zor ve zor durdurdum DİKİZ bakışlarımlan birazcık daha illeri bakmayı öğretebilseydin çeker alırdım bakışlarımı,meta kızın SIFIR POPOSUNDAN. şuh bir kadın gibi zaman soyunur şakaklarımdan en mahremi saliselerdi GÖRDÜM akrebin kırmızı donunun altından.. yine yepyeni günün keriz arifesiyleyim piyasanın kanlandırdığı fiyat sömürgesindeyim. bu yıl az daha zamlı bütün aşklaşmalar hep arifler günüdür BE HEY salaklar kurulur lobi tuzaklar... BARIŞTIRAMADIM ne yapsam dilime sürülmüş İNTİKAM öfkesi dünyanın bütün çiçeklerine açılan KABEM İNSAN SEVGİSİ...