Cinnet
S Servet Yüksel
0
Altın Yaprak
Bu sokaklar karanlığa çıkıyor,
Bir bilseniz ne dünyalar yıkıyor,
Bunca talan, yüreğimi sıkıyor.
Şehirler değirmen, insan öğütür.
Sen beni köylere, dağlara götür.
Büyümekte yerin, göğün öfkesi,
Cinnet olsa gerek burdan ötesi,
Üstümüzde korkuların gölgesi,
Kirin böylesini yıkamaz sular.
Kan revan içinde kalmış duygular.
Yazık; gönül huzurunu yitirdi,
Kulak sesi, göz nurunu yitirdi,
Bu çağ insan yanımızı bitirdi,
Dile gelmez, akıl almaz bir şey bu.
İçimde hıçkıran, ağlayan ney bu...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş