Oğulcan'a

(ağabeyime) Hayat kötü kardeşim Bunu sen söyledin bana. İlk kez titreyişini duydum sesinin Hıçkırıklara karışan Ilık yaşlarla süslenen sözlerini İlk kez duydum. Yüreğim acıdı Göz yaşlarınla ıslandı sonra Uçup gitti soluduğum havaya hüznüm Odanın duvarına saklandı kaldı. Hayat kötü değil kardeşim Bunu ben söylüyorum sana Hayat zor. Ayazlı bir bahar gecesinde Gündüzü beklemek gibi Güneşin bir gün Güneşin her gün doğacağını Düşlemek gibi. Güzelliklerini hep sakladı hayat bizden Kıymetini bilelim diye belki de Kim bilir. Yakaladık kimi zaman Yüzümüzde bir gülümseme bıraktı Gözlerimizde acı. Hak edilir şeyler değil bunlar Yaşanılanlar Yaşatılanlar bize yakışmadı Güneşimizin önüne bir set çekildi Senin gücün yetmedi Geçemedin önüne Bense Yıkılmadan yıktım Henüz göremediğin aydınlığı gördüm Değişen ne oldu? Senin İçinde taşıyamadığın Belli belirsiz bir istekle Gözlerine Sözlerine vurduğun Benimse Tortulaşmış bir hüzün içimde.