Isıt Artık!
S Sevcan Özden
0
Altın Yaprak
Düşlerim üşüyor, sensizliğin dondurucu soğuğunda.
İlkbaharları özlüyor titreyen yalnızlıklarım, yokluğunun kışında.
Ruhumun siyah karanlıklarında kardelenlerin açması için,
ürperen ellerimi ısıt artık!
Sokakta tir tir titreyen kedi yavrusunun feryadını duy da güneşi ol,
kutup iklimindeki umutlarımın.
Gönlümün hazan yapraklarını hüznümün
uçurumunda en sıcak gülüşünle ısıt artık!
Hayallerimin en girift labirentinde
kaybolan gözyaşlarımın hatırına
tüm sevda şarkılarımı
en tatlı bakışlarınla ısıt artık!
Soğuk memleketlere sürgün edilmiş
bir mahkumun son dileği uğruna
sözlerinin sıcaklığınla
sana hasret mısralarımı ısıt artık!
Buz tutan pencerelerin buharına yazdım
sevginin sıcak avuntusuna hasret cümlelerimi,
üşüyen parmaklarımla.
Özlem cümlelerimin eksiltili olmaması için
yüklemlerimi ısıt artık!
Uzak ülkelerin ücra kasabalarını resmederken,
uzun ince bir yoldaki seyyah ikilemlerim;
rüyalarım siyah beyaz film karelerine yazılıyor
mutlulukları kucaklayarak…
Zamanın sonsuz evrenini kutsarcasına üzüntülerimi,
sevinçlerimi ve hayallerimi ısıt artık!
Tavşankanı çay tadındaki hatıralarımdasın.
Kar beyazı rüyalarımın karabasanların ürperten kışıyla
üşümemesi için beni
en güzel fincanlarının sıcaklığıyla ısıt artık!
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş