Ebrar Yüklü Mısralar

iki oda bir salon yalnızlığım gözlerim de sağır perdeler var pencereme sığıntı, çerçevesi boş dünya ya bakar hala renklerin isimlerini ilk sen koydun farzet farzetki mavi değil gökyüzü siyaha boyadım aşkın masum yüzünü tutuşturulmuş hayat yaralı ellerime ezberletilmiş tüm roller, gerçek bedenime.. hayallerim 1.80 boyuna ulaştı benim çocukluğum 24 yaşına bastı kırık kalpler sokağında yaşamadım hiç büyük saçlı irice sevdalar bana yasaktı, hercai gönlüm sonunda nasır bağladı gülüşlerimi çıplak bıraktım yağmurların altında sevmesini de öğrettim, delice sevdim de. koyların en koyusunu yaşadım dibe vurunca kendimi hesaba çektim neydi eksilen hayatımdan aşkı çıkarınca elde var hüzün hüznüme umudu ekledim eksi sonsuz.. sonlar hatalı sonsuzlar yalanmış aşkı tartınca anladım