Anılar

Güneşle birlikte, ömür solunca Yastığın üstüne düşer anılar Umutlar pas tutup mazi olunca Kendi aleminde coşar anılar Her biri bir başka akıcı suydu Elleri olsaydı tutunur muydu? Limansız sığınak, belki de koydu Yılların ardından koşar anılar Çarmıha geriyor yaşarken çile Unutursun demek kolaydır dile Umutla beklenen gelmese bile Birikip birikip şaşar anılar Andıkça yüreğe sancısı vurur Bazen de tebessüm yüze kondurur Onlarla yaşamak insana onur Dağarcık içinde taşar anılar Yüzüne işlemiş çizgide nakış Geçmişe döndükçe üzgündür bakış Düşen her damlanın içinde yakış Yağmurun sesinde, üşür anılar Zaman denen rüzgar hoyratça eser Estikçe yüreğe efkarı basar Şakıyan bülbül de gün gelir susar Geriye baktıkça yaşar anılar Kalbe akşam düşen mor hüzün gibi Yerinde duruyor daha dün gibi Yaşanıyor hepsi tekrar gün gibi Zaman ötesine aşar anılar