Hoşça Kal Ardım

Yarımların acısı burkuyor yüreğimi Ömrümün herhangi bir vaktinde Martıların kanatlarında yüklü sevinçlerim Dolaşıyor evreni Her açık kapımın ardında bir veda kaldı Gidenleri yaşananlarla değil Yaşanması yarım kalanlarla andım Martıların her benden uzakta olduklarında Rüzgar kokularını taşırken Yitirdiklerim ile Zaman hızı acımasızdı yaşamda Kimse tutunamadı bende Onca kalabalığın içinde Çırılçıplak yalnızlığım ile kaldım Bazılarının izi sonsuz Soluk aldığım herhangi bir zamanda Fırtınalarımda Yaşamımın sorgu sandalyesinde kimi zamanda Gelecek, sevinç, umut iken Sıradan bir sözcük bile Donuklaştı beynimde Kokusuz, renksiz Oysa Zaman daha hızlı işler Daha acımasız terk edilişlerde Kaygılar, kuşkular gerekli değil Ömür o kadar uzun değil İlmek ilmek işlenen Günlerce dökülen sözcükler Yüreği ışıl ışıl eden sihirli anlar Bir anda gidenle yok olur Anıların çevresinde Anılara özlem ise Hep bana kaldı Hepsinde bir parça benim de katkım olsa bile Aslında Kızdığım hep ayrılıktı Bir kırık aynam hep vardı Bir yanı bana yaşamda Hep güven gösterdi Vaatler gösterdi Umutlar gösterdi Sevgiler gösterdi Ve Kalanın ben olduğumu gösterdi Birde Her gidişin Yeni bir merhabaya Yeni bir insana kucak açmak olduğunu gösterdi Şimdi Ben hoşça kal ardım diyorum Hoşçakalın Ardımda kalanlar Yeniye Merhaba