Güvercin Busesi

Gönlüm sana divane sevdam Allah''ın emri Issız kaldı yüreğim, dost değil bu sokaklar Kaç güvercin busesi şefkatle sarar ömrü Şafakları boyarken saçlarımdaki aklar …… Bir yaralı ceylanım düştüm aşkın peşine …… Belki rastlarım diye benzerine, eşine Kokunu yaydı rüzgar mahcup gülüşlerinle Yağmurları ıslattı ellerimde ellerin Kederlendi yüreğim ürperdi düşlerinle İncitti asırları intizarı güllerin …… Tükendikçe umudum "nerdesin" diye diye …… Ömrümden ömür biçtim sevdiğime hediye Yusuf'un çilesiyle inledikçe kör kuyu Züleyha'nın ahıyla kana boyandı zaman Cam kırığı hüzünler hançerlerken uykuyu Sönüyor yedi kandil, aşka küskün asuman …… Yazgıya boyun büker telsiz duvaksız gelin ..... Ayrılığa kurulmuş saatleri ecelin Öyle kıydın ki aşka, ne hal koydun ne hatır Kaç gönül harap oldu bu şehrin gözlerinde Cümle alemi buldum okurken satır satır Bir beni bulamadım efsunlu sözlerinde …….Susadım sahralarda bir yudum su diyorum ........ Kal diyor koca şehir ben senden gidiyorum