Sarıkamış Destanı 2

Tarih dokuz yüz on dört mevsim acımasız kış Ezeli bir düşmanın sahnelediği oyun (!) On binlerce can aldı planlardaki yanlış Mekan haritasızdı kurbandı asil soy'un Moskof merhametsizdi zaten oldum olası Düzensiz ve rast gele bir savaşa girildi Dört yandan kuşatınca Bolşevik ukalası Zemheride Mehmet'im alayıyla kırıldı Ata dede komşumuz olup Urus'la birlik Isırıyordu ekmek bölüştüğü her eli Parsellenen yurdumda talan olmuştu dirlik Ölümün saf yanıydı hürriyetin bedeli Bizim dost dediğimiz işte dönmüştü sırtı Muhanet kanlar coştu çakal oldu kuzusu Alçak niyetlenince yakmak için bu yurdu Şefkatle kucaklandı o şehadet arzusu Sarıldı beyaz örtü ak kefen niyetine Kelebek kanadıyla karlar oldu kuşatan Kurtlar kuşlar doymuştu o yıl insan etine İhtiraslar uğruna heba edildi vatan "Allahu Ekber" dedi dağlardaki senfoni Tökezleyip düşse de iman yürütüyordu Annesinin sesinden kulağındaydı ninni Körpecik ciğerleri ayaz çürütüyordu Hepsi ana kuzusu hepsi vatan evladı Üstü başı paçavra çarık yok ayağında Bedenler silinse de ruhlara sindi yâdı Adsız kahraman oldu hepsi Yağmur Dağında Bir padişah damadı tehditkar bir kumandan Hezimeti yaşattı tek bir kurşun atmadan O ne bitmez çileymiş o ne çılgısız tufan Doksan bin canı aldı facia aratmadan "Sarıkamış" koydular bu destanın adını Çam dalları titreyip eğildi öfkesinden Kimse tınmasa bile şehidin feryadını Bir intizar sezilir rüzgarların sesinden