Meğer Ne Zormuş Güzel Sevmek

Gözleri kimsenin gözlerine benzemezdi... Karası,hangi karaya daha yakındı bilinmezdi... Bakışları bir ok misali deler geçerdi gözlerimi, Ve de yüreğimi... Gülümseyişiyle aydınlanırdı sanki o karanlık geceler, Eritirdi buz tutmuş yüreğimi... O, o kadar güzeldi ki... Aldatırdı aşk nedir bilmeyeni bile, Bir konuşması yeterdi masum yürekleri fethetmeye, Sanki bu dünyaya ait değildi... O,o kadar güzeldi ki... Hep bir fazla görürdü kendini diğerlerinden, O farketmezdi, Oysa hep bir eksikti insanlığı... Dünyayı kendi etrafında dönüyor sanar, Ayakları yere asla basmazdı... O,o kadar güzeldi ki... Ben ona aşıktım, O da kendisine...