Beklerim Seni

BEKLERİM SENİ... Baharlar yitirilmiş yaprakların öyküsünü Sonbaharlara anlatmaya başlarsa Karakışlar yağmuru gözbebeklerime doldurmaz Ve üzerime sevdamın alın terini boşaltırsada Yine Beklerim Seni Dünya hasretinden 365 değil 365365 asırlık turlarla hasretimin üzerine Bağdaş kurup anıları yaşatan şarkılar söylesede Beklerim seni,yaralıca Lügatlarımdan yaşama kelimesi Özne kaybından sayfalardan silinirse de Ben seni toprağımın üzerine dantel gibi işler Dualarınla Beklerim Seni Bedenim hasretinden avuçlara sığmayacak kadar küçülüp İlacı sen olan bir hastalığa tutunsada Ben seni suya hasret çöl misali Sana hasret yüreğimle beklerim Baharların yolu benim çoğrafyama uğramazsa Sonbaharlar yaprak yerine Rüzgarlara ölümleri savursa da Ben seni karakışlarımda yağan yağmurun Her tanesini yüreğimde toplayarak Seni sonsuz mevsimlerce beklerim Mesleğim Seni Sevmektir Mesleğim Kelepçeli bir vurgun olsada Ben bu meslekten emekliliği kıyamete bırakarak Seni Mahşer gününe kadar beklerim Suçum Seni Sevmek Olsun Yinede yüreğimi gözlerine firar edip Yakalanması emredilen yüreğimi Yüreğindeki darağacında asmaya yemin ederek Seni Son Sözlerimin ölümünde beklerim... Kalemim elimden alınır ve ben sensizliğin uykusuna uzansam da Hasretini kanımla yazıp Hiç tükenmek bilmeyen bir bekleyişle Vuslatlarınla Beklerim Seni