Bir Şairdi; Sana Tapan Adam...

Gözlerinde ağıtlaşan figanlar biriktiren Cümlelerinde suskunu kaldığı noktalara katil Hayatı gülüşlerinle nefeslendiren Yaralarını dilsiz yüreğiyle geceye sardıran Yüreğiyle satırlara hayat veren Bir şairdi,sana tapan adam. Hercai falların "O seni sevmiyor" deyişine aldırmadan Seni sende yaşamayı arzulayan Bir şairdi,sana tapan adam. Göz çukurlarından düşen çilelere inat Mutluluğu melek dudaklarından Dökülecek olan kutsal -seni seviyorum- iki kelimede arayan Bir şairdi,sana tapan adam. Senin işgal ettiğin sol yanıyla Gülüşlerine ömürlerini demleyen Bir şairdi,sana tapan adam. Satırları sahiplenmemiş bir baharı andıran Kalemi senin yolunda tükenen Bir şairdi,sana tapan adam. Sesinin yokluğunda Adının beş harfiyle sana seslenen Kahrolası geceleri ıslak yaralarıyla ıslatan Üstüne karanlığın yakasız gömleğini ve Bol gelen çaresizliğin saatini giyinen Bir şairdi,sana tapan adam. //Seni sana anlatmaktan korktum,biliyorum. Belki de seni senden bile saklamak istedim Ya da seni sana paylaşmaktan bile kıskandım// Platonize bir aşkın kahramanını Hikayelere kahraman etmek için Eline kalem verilen Seni senden çok seven Bir şairdi,sana tapan adam. Bulutları umutsuzluğun nefesiyle örselenmiş Hüsranlara gebe tutulmuş sancılarıyla Senin yollarında seni arayan Bir şair görürsen Bil ki O bendim ve O sana tapan bir şairdi.