Ne Kaldı

Karanlık gecenin koynunda sensizliği kaybettim… Yıldızları avuçlarıma/ hasreti yüreğime aldım Aşkını işledim yüreğime nakış, nakış Yaprağında bir dirhem kan kaldı Sen gittin gün geceye… Gece güneşe hasret kaldı Sen gittin bu şehre yağmurlar yağdı Islanmadık bir tek hücrem kalmadı… Bitmedi hasretin bitmedi özlemin Göz bebeklerim de ıslanmış resmin Melekler özlemişken/ben nasıl özlemeyeyim ki seni İsmin dudağımın sevgin yüreğimde kokun avuçlarımda/sönmek bilmeyen ateş gibi kaldı Bir masumiyet kapladı gökyüzünü Eflatun gecelerde yalnızca haylaz sesim kaldı Kendimi unuttum/sensizlik boşluğundayım Uçurumun kenarından düşecek gibiyim Haykırışım sana yar; ya tut ellerimi kurtar beni Yada; sonsuza kadar at uçurumdan istersen beni